Co jakiś czas będziemy zapraszać Czytelników na spacery po Białołęce. Do wakacji jeszcze trochę czasu - zanim ruszymy nad morze, nad jeziora czy w góry warto rozejrzeć się wokół siebie i skorzystać z dobrodziejstw miejscowej przyrody.
      Wędrówkę rozpoczynamy od wejścia z ulicy Mehoffera do lasku położonego w widełkach ulic Talarowej, Majolikowej i Ćmielowskiej. Tuż przy wejściu do lasu mijamy zaorane pole - bokiem sunie pospiesznie małe stadko przepiórek. Z przyjemnością zanurzamy się w soczystą majową zieleń i słuchamy śpiewu ptaków. Mijamy pachnące mdło akacje, na zarośniętą młodą dębiną polankę czmycha wprost spod naszych nóg zając. Już od popołudnia słychać w lesie nawoływania słowików - ich godowe tokowanie najlepiej podziwiać po zmierzchu, aż do wczesnego rana. Słowikom zawdzięcza swoją nazwę jedno z osiedli wybudowanych przy Ćmielowskiej. Mijamy przysadzistą, niemal chopinowską wierzbę płaczącą, wyniosłe topole i kształtne dęby, kilka dzikich polanek zarośniętych na obrzeżach krzakami malin. Niestety trzeba zamykać oczy by nie widzieć pomników ludzkiej bezmyślności. Wzdłuż Talarowej piętrzą się stosy gruzu, poniewierają się stare meble, plastikowe opakowania. Las był starannie sprzątany jesienią ubiegłego roku - dziś efektów tego sprzątania nie widać. Możemy wybrać wąską ścieżkę w szpalerze zieleni - nią dojdziemy do ulicy Ćmielowskiej lub wędrujemy wygodną Pomorską aż do Majolikowej, narażając się na nieciekawy widok stosów gruzu nawiezionych na pobocze drogi z okolicznych budów. Na Majolikowej amatorzy dwóch kółek mogą skorzystać ze ścieżki rowerowej. My wędrujemy piechotką mając po obu stronach szpaler drzew - by za chwilę znaleźć się na równie zielonej Milenijnej. Przechodzimy na lewą stronę by podziwiać piękne o tej porze roku ogródki działkowe. Na łuku ulicy, tuż przed budującym się osiedlem zmieniamy stronę i zwalniamy żeby przyjrzeć się trzem pomnikom przyrody - majestatycznym dębom szypułkowym. Spacer kończymy przy białołęckim Ratuszu. Chyba na pierwszy raz wystarczy ...