Od 1 stycznia tego roku obowiązują nowe przepisy o sprzedaży. Wprowadziła je ustawa z 27 lipca o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie kodeksu cywilnego (Dz. U. nr 141, poz. 1176). W naszym cyklu, z pomocą Federacji Konsumentów, będziemy przybliżać Czytelnikom nowości tej ustawy.
      Przepisy nowej ustawy nie dotyczą sprzedaży nieruchomości, energii elektrycznej, gazu i wody (chyba, że są sprzedawane w ograniczonej ilości lub określonej objętości), sprzedaży egzekucyjnej, sprzedaży w postępowaniu upadłościowym czy sądowym. Nowe przepisy zamiast rękojmi wprowadzają pojęcie „niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową”. Jeśli kupujemy jakikolwiek produkt lub zamawiamy usługę zawieramy ze sprzedawcą umowę. I to właśnie do tej umowy nowa ustawa się odwołuje w sposób zdecydowanie bardziej bezpośredni niż to było dotychczas.
      Dziś skoncentrujemy się na obowiązkach sprzedawcy. Jeśli cena towaru i cena jednostkowa (np. cena 1 dag czy 1 kg) różnią się, sprzedawca powinien podać obie te ceny i uwaga - takie same ceny powinny występować w reklamie towaru. W sytuacji, gdy sprzedaż odbywa się na raty, na przedpłaty, na zmówienie, na próbę czy też wartość towaru przekracza sumę 2 tys. zł obowiązkiem sprzedawcy jest potwierdzenie na piśmie wszystkich postanowień zawartej umowy. Mało tego - klient może zażądać takiego potwierdzenia warunków umowy niemal przy każdym zakupie. Minimum potwierdzającym zawarcie umowy może być np. paragon. Podczas dochodzenia roszczeń na drodze sądowej (w przypadku niezgodności towaru z umową) przy zakupie towaru o wartości powyżej 2 tys. zł honorowana jest umowa pisemna, do innych celów wystarczy ustna. Informacje dotyczące towaru muszą być po polsku, powinny być jasne, zrozumiałe i nie wprowadzające w błąd. Sprzedawca jest zobowiązany podać nazwę towaru, określić producenta lub importera, kraj pochodzenia towaru, wskazać znak bezpieczeństwa i znak zgodności z normami (jeśli wymagają tego odrębne przepisy). Kupujący powinien wiedzieć czy towar jest dopuszczony do obrotu w Polsce. Urządzenia gospodarstwa domowego muszą mieć dodatkowo oznaczenie dotyczące energochłonności. Powyższe oznakowania dotyczą towarów w opakowaniach lub w zestawie. W innych przypadkach sprzedawca jest zobowiązany umieścić w miejscu sprzedaży informację, która zawiera przynajmniej - nazwę towaru, podstawową cechę użytkową, nazwę producenta lub importera, kraj pochodzenia. W myśl tej zasady np. tekstylia powinny mieć etykietę, wszywkę firmową lub wszywkę informacyjną, a każdy rodzaj materiału, z którego wykonane są poszczególne elementy kupowanego przez nas buta powinien być wymieniony - wierzch, podszewka, wyściółka. Generalnie oznakowanie poszczególnych asortymentów regulują odrębne przepisy. Warunki w miejscu sprzedaży powinny umożliwić kupującemu dokładne sprawdzenie towaru - jego jakości, kompletności, funkcjonowania poszczególnych mechanizmów. Przy czym nie jest naszym obowiązkiem jakieś szczególnie staranne oglądanie każdego zakupionego towaru. Wada, która ujawni się w czasie użytkowania w zakupionym przez nas np. zapakowanym otwieraczu do konserw może zostać uznana za niezgodną z umową bez względu na to jak starannie oglądaliśmy otwieracz w sklepie. Jeśli chcielibyśmy zapoznać się dokładnie z warunkami umowy sprzedający nie ma prawa nam tego odmówić. Wraz z zakupionym towarem powinniśmy otrzymać wszystkie elementy jego wyposażenia - jeśli są takie - i pełną dokumentację - instrukcja obsługi po polsku, instrukcja konserwacji, warunki gwarancji.
      W następnym odcinku zapoznamy Czytelników z problematyką zgodności towaru z umową, a co za tym idzie odpowiedzialności sprzedawcy.